Een sessiemuzikant speelt een studiodag tegen een vast bedrag en tekent bij vertrek vaak een korte buy-out: alle rechten op de opnamen gaan naar de producent. Wordt een van die nummers later gebruikt in een reclame of een hit op streamingdiensten, dan bepalen de Wet op de naburige rechten en het auteurscontractenrecht van de Auteurswet wat die handtekening werkelijk heeft overgedragen.
Wat artikel 9 WNR van een buy-out eist
De uitvoerende kunstenaar heeft op grond van artikel 2 WNR het uitsluitend recht om toestemming te geven voor opname, reproductie, verspreiding, uitzending en streaming van zijn uitvoering. Een overeenkomst waarin hij die rechten overdraagt of een exclusieve licentie verleent, moet schriftelijk worden aangegaan, en voor de overdracht is een akte nodig. Belangrijker in de praktijk is de uitlegregel van artikel 9 lid 3 WNR: een overdracht omvat alleen de bevoegdheden die uitdrukkelijk in het contract staan of die noodzakelijk uit de aard en strekking ervan volgen. Een formulier dat alleen "alle rechten" noemt, is daarom een zwakke basis voor een latere synclicentie voor een reclame.
Wat de sessiemuzikant via artikel 2b WNR behoudt
Artikel 2b WNR maakt het auteurscontractenrecht van toepassing op uitvoerende kunstenaars. De sessiemuzikant heeft recht op een billijke vergoeding en kan een aanvullende billijke vergoeding vorderen als zijn dagvergoeding onevenredig is geworden ten opzichte van de opbrengst (artikel 25d Auteurswet). Hij heeft ook recht op jaarlijkse informatie over de exploitatie, al vervalt die plicht bij een niet-significante bijdrage, tenzij hij de cijfers nodig heeft voor een beroep op artikel 25d. Van deze rechten kan hij geen afstand doen.
Naamsvermelding, Sena en eigen partijen
Het recht op naamsvermelding en het verzet tegen aantasting van de uitvoering blijven na overdracht bij de muzikant (artikel 5 WNR). De vergoeding van artikel 7 WNR voor radio, horeca en winkels, die Sena int en gelijk verdeelt tussen producent en uitvoerende kunstenaars, is een afzonderlijke aanspraak die de muzikant in het contract uitdrukkelijk kan voorbehouden. Voor een reclame of serie waarin de opname is gesynchroniseerd, geldt die vergoeding sinds het Atresmedia-arrest van het Hof van Justitie niet bij de televisie-uitzending; daar beslissen de synclicentie en het eigen contract. Heeft hij in de studio zelf een baslijn, riff of arrangement bedacht, dan kan hij ook mede-maker van de compositie zijn, en dan is een aparte afspraak over de verdeling van het auteursrecht nodig.
Meer lezen