Je song voor een vast bedrag verkocht en daarna een hit: de aanvullende vergoeding van artikel 25d Auteurswet en de Geschillencommissie Auteurscontractenrecht

Stel: een producer schrijft de melodie en de akkoorden voor een single en verkoopt alle rechten voor 2.000 euro ineens. Drie jaar later staat het nummer maanden in de Top 40 en heeft een telecombedrijf het voor een reclamecampagne gelicentieerd. Het label verdient een veelvoud van zijn investering, de producer houdt zijn ene factuur. Voor die situatie heeft de Auteurswet sinds 1 juli 2015 de bestsellerbepaling van artikel 25d.

Wat artikel 25d geeft en voor wie

De maker kan een aanvullende billijke vergoeding vorderen als de afgesproken vergoeding onevenredig is in verhouding tot de opbrengst van de exploitatie, gelet op wat beide partijen hebben gedaan. Het geldt voor uitgeefcontracten, buy-outs van composities, jingle-opdrachten en de verkoop van een topline. Via artikel 2b Wet op de naburige rechten kunnen ook zangers en sessiemuzikanten zich erop beroepen. De regel geldt niet wanneer je werkgever (artikel 7) of een rechtspersoon (artikel 8) volgens de wet de maker van het werk is, en niet voor je overeenkomst met Buma/Stemra of een andere beheersorganisatie.

Opbrengst, investering en de nieuwe eigenaar van de rechten

De wet noemt geen percentage. De rechter weegt de opbrengst tegen de vergoeding en telt de investering en het risico van het label mee. Houd daarbij de rechten uit elkaar: wat leverde je als componist, wat eventueel als uitvoerende, en wat bracht elk recht op. Ontstond de onevenredigheid pas nadat het label of de uitgever de rechten had doorverkocht of in licentie gegeven, dan kun je de nieuwe rechthebbende rechtstreeks aanspreken, voor zover de opbrengst daar terechtkomt. Afstand doen van deze regel kan niet, en een buitenlandse rechtskeuze neemt hem niet weg wanneer de exploitatie overwegend in Nederland plaatsvindt.

Cijfers opvragen en de geschillencommissie

De onderbouwing begint met de jaarlijkse exploitatiecijfers die je wederpartij volgens artikel 25ca moet geven. Wie niet meteen naar de rechter wil, kan terecht bij de Geschillencommissie Auteurscontractenrecht. De muziekuitgevers van de NMUV en de platenmaatschappijen van NVPI Muziek zijn daar collectief bij aangesloten. De commissie bemiddelt eerst en doet alleen uitspraak als beide partijen daarmee instemmen. Die uitspraak is bindend, tenzij een partij het geschil binnen drie maanden na verzending ervan bij de rechter aanhangig maakt. Bij anoniem of door een stichting of vereniging ingediende geschillen is de uitspraak niet bindend.

Meer lezen

Componist betaald per attractie: wat de Efteling-zaak leert over billijke vergoeding

Muziek draagt de hele sfeer van een themapark, en toch ontving de componist van een veelgedraaid Efteling-werk — zo bleek uit publieke berichtgeving die onder meer RTL Nieuws optekende — naar verluidt jarenlang slechts €198 per jaar. De zaak-Hartveldt is een leerstuk over opdrachtmuziek en de billijke vergoeding: hoe kan muziek die zoveel mensen horen voor de maker zo weinig opleveren?

Drie contracten, drie geldstromen

Bij opdrachtmuziek voor een locatie spelen doorgaans drie afspraken een rol: de licentie tussen de exploitant en Buma/Stemra, het exploitatiecontract tussen de aangesloten componist en Buma/Stemra, en het opdrachtmuziekcontract tussen de exploitant en de componist/producent. Elk heeft een eigen geldstroom. Een lage uitkering hoeft niet te betekenen dat één partij faalde — het kan het optelsom-effect zijn van een bescheiden licentie, een verdeelsleutel die over veel makers wordt uitgesmeerd en een opdrachtcontract dat de geldstromen onvoldoende dichtregelt.

Wat de wet zegt over de billijke vergoeding

Het auteurscontractenrecht beschermt de maker. Artikel 25c lid 1 Auteurswet geeft de maker recht op een in de overeenkomst te bepalen billijke vergoeding voor de verlening van exploitatiebevoegdheid; dit recht is van dwingend recht en geldt blijkens artikel 25b lid 1 Aw ook voor een opdrachtmuziekcontract. Als de afgesproken vergoeding achteraf niet in verhouding staat tot de opbrengst, biedt de bestsellerbepaling van artikel 25d lid 1 Auteurswet de mogelijkheid een aanvullende billijke vergoeding te vorderen — mits de maker de onevenredigheid kan aantonen.

Speellijsten en traceerbaarheid

Daar wringt het bij locatiemuziek. Radio en tv leveren speellijsten zodat Buma/Stemra aan de juiste maker kan toerekenen; bij een park gebeurt dat veel minder vanzelfsprekend, waardoor een verdeling onnauwkeurig wordt. Wie meer grip wil, kan kijken naar flexibel rechtenbeheer: bepaalde categorieën muziekgebruik uitsluiten bij Buma/Stemra en rechtstreeks met de opdrachtgever afspreken (individueel beheer).

Wat u zelf kunt regelen

Leg de vergoeding voor compositie én master vast, regel het doorberekenen van productiekosten, maak afspraken over speellijsten en transparantie, en zet toezeggingen op papier. Een gespecialiseerde jurist vóór het tekenen is meer waard dan een procedure jaren later — zodat uw billijke vergoeding niet bij €198 blijft hangen.

Meer lezen