AI-muziek in je release: wat je vermeldt vanaf 2 augustus 2026 — doe de artikel 50-scan

Een release in 2026 is zelden nog honderd procent mensenwerk

Er zit een AI-mastering-pass op de track, het artwork komt uit een beeldmodel, de lyricvideo is gegenereerd, en in de dance is de virtuele artiest een serieus businessmodel geworden. Vanaf 2 augustus 2026 stelt de Europese AI-verordening daar één simpele eis tegenover: wees er open over. Artikel 50 introduceert meldplichten voor AI-muziek en AI-content — en wie releases plant, wil die plichten in de checklist hebben vóór de wet van kracht is.

Twee categorieën vragen alertheid

Het artikel vertaalt de vier meldplichten naar de releasepraktijk en laat zien dat de meeste AI-inzet niets nieuws van je vraagt: de machineleesbare markering op gegenereerde content is de taak van je tools, en jouw werk bestaat uit twee controlevragen bij inkoop. Alertheid is nodig bij nabootsingen van echte mensen — de stemkloon van een bestaande artiest, de videoclip met een scène die nooit is opgenomen — en bij AI-teksten die als nieuws worden gebracht, waar een redactie-uitzondering geldt zodra een redacteur daadwerkelijk redigeert. De virtuele artiest die geen bestaande persoon nabootst, valt buiten de deepfake-definitie; de vuistregel is simpeler dan de wettekst: alles wat het publiek voor echt kan aanzien terwijl het dat niet is, krijgt een vermelding.

Drie regels in de releasechecklist

De regels landen niet in een beleidsstuk maar in de checklist die er al ligt, naast credits, splits en clearances: staat de vermelding bij nabootsingen, draagt de gegenereerde content zijn markering nog, en zeggen de bots in je kanalen wat ze zijn? Voor de teksten die je publiek ziet, doet de AI Act artikel 50-scan het voorwerk: plak je releasecopy of shopteksten in de scanner en ontvang per plicht wat er staat, wat ontbreekt en welke meldingstekst je kunt overnemen — met evidence-pack, self-service, voor € 119. Distributeurs en platforms vragen intussen zelf al naar AI-gebruik bij aanlevering; hetzelfde lijstje beantwoordt straks beide vragen. Zo is de volgende release niet alleen muzikaal maar ook juridisch af. Doe de artikel 50-scan vóór je volgende release.

Meer lezen

Best verdienende dode artiesten van 2018

Royalties uit auteursrechten en merkenrechten

Elk jaar publiceert Forbes een lijstje met de rijkste overleden beroemdheden. BNR Nieuwsradio Ochtendspits interviewde mr. Mauritz Kop van MuziekenRecht.nl op 8 november 2018 over het hoe en waarom van het geld dat dode artiesten nog altijd genereren.

De dode zanger Elvis Presley verdiende vorig jaar 30,1 miljoen euro. Komt al dat geld alleen voort uit royalty’s?

Het geld komt voort uit auteursrechten en naburige rechten oftewel royalty’s én door merkrechten en handelsnaamrechten. Denk aan merchandise van de artiest als merk, zoals parfum van Elizabeth Taylor of petjes met Tupac Shakur. Of auteursrechten op een boek van Albert Einstein, of een woordmerk op zijn naam. Maar ook uit alle films waarin Elvis speelde. Daar komen nog steeds royalty’s uit voort, vanwege de openbaring en verveelvoudiging van die films op internet en televisie.

Hoe zit het met auteursrechten, filmrechten en merkrechten?

De auteursrechten op werken zoals muziek of boeken gelden tot 70 jaar na de dood van de maker, daarna komen ze in het publiek domein. In het geval van Elvis naar Nederlands recht tot het jaar 2048, in het geval van David Bowie tot 2087. Heel lang dus. Bij film geldt de wettelijke beschermingsduur doorgaans tot 50 jaar na release van de film. De merkrechten aan de andere kant gelden 10 jaar en moeten daarna worden verlengd, maar u kunt tot in de eeuwigheid blijven verlengen.

Direct na overlijden zien we een piek in het geld dat er wordt gegenereerd door exploitatie van de rechten, zoals recent bij David Bowie, Prince en Avicii.

Meer lezen