Wie heeft rechten op een volledig met AI gegenereerde track: auteursrecht op compositie en tekst, het fonogramrecht van artikel 6 WNR en de Sena-vergoeding van artikel 7 WNR

Een producer laat met één prompt een complete deephouse-track genereren, met melodie, tekst, zang en mix, en wil die uitbrengen via een distributeur of verkopen aan een label. Elk contract vraagt dan wie welke rechten heeft. Het antwoord valt in twee delen uiteen: de compositie en tekst onder de Auteurswet, en de opname onder de Wet op de naburige rechten.

Auteursrecht op compositie en tekst vraagt een menselijke maker

Het Hof van Justitie eist sinds Infopaq (2009) en Cofemel (2019) een eigen intellectuele schepping: vrije en creatieve keuzes van een mens. Een prompt met genre, tempo en stemming legt alleen een richting vast. Melodie, akkoorden en tekstregels kiest het model, en volgens de heersende opvatting rust daar dan geen auteursrecht op. In de Verenigde Staten bevestigde het hof van beroep in Thaler v. Perlmutter op 18 maart 2025 dat auteursrecht een menselijke maker vereist. Schrijf je zelf de tekst, speel je de hook in of herschik je de fragmenten tot een eigen structuur, dan kunnen die bijdragen wel beschermd zijn.

Het fonogramrecht van artikel 6 WNR vraagt geen creativiteit

Voor de opname gelden andere regels. Artikel 1 WNR noemt iedere opname van "geluiden van een uitvoering of andere geluiden" een fonogram, en artikel 6 geeft de producent het uitsluitend recht om het te reproduceren en openbaar te maken, ook via streaming. Volgens artikel 12 lid 4 duurt dat recht in de regel zeventig jaar. Een veldopname van vogels en een volledig in software gebouwde track zijn al fonogrammen. Daarom is goed te verdedigen dat een gegenereerd audiobestand dat ook is. Open blijft wie de producent is, de gebruiker of de dienst, en of een berekend bestand een vastlegging van geluiden is.

Sena-vergoeding en de garantie in je contract

Voor radio en openbare ruimtes betaalt de gebruiker via Sena een billijke vergoeding, die artikel 7 lid 4 WNR gelijk verdeelt tussen uitvoerende kunstenaar en producent. Sena int ook voor met AI gegenereerde muziek. Bij een volledig gegenereerde track ontbreekt de uitvoerende kunstenaar, en hoe Sena dan uitbetaalt, is niet vastgesteld. Distributie- en labelcontracten vragen bovendien een garantie dat je alle rechten bezit. Voor de overdracht van fonogramrecht en auteursrecht zijn een schriftelijke overeenkomst en een akte van levering nodig (artikel 9 WNR, artikel 2 Auteurswet). In het artikel lees je waar die garantie bij een AI-track wankelt, en welke vijf vragen je vóór de release beantwoordt.

Meer lezen

Je song voor een vast bedrag verkocht en daarna een hit: de aanvullende vergoeding van artikel 25d Auteurswet en de Geschillencommissie Auteurscontractenrecht

Stel: een producer schrijft de melodie en de akkoorden voor een single en verkoopt alle rechten voor 2.000 euro ineens. Drie jaar later staat het nummer maanden in de Top 40 en heeft een telecombedrijf het voor een reclamecampagne gelicentieerd. Het label verdient een veelvoud van zijn investering, de producer houdt zijn ene factuur. Voor die situatie heeft de Auteurswet sinds 1 juli 2015 de bestsellerbepaling van artikel 25d.

Wat artikel 25d geeft en voor wie

De maker kan een aanvullende billijke vergoeding vorderen als de afgesproken vergoeding onevenredig is in verhouding tot de opbrengst van de exploitatie, gelet op wat beide partijen hebben gedaan. Het geldt voor uitgeefcontracten, buy-outs van composities, jingle-opdrachten en de verkoop van een topline. Via artikel 2b Wet op de naburige rechten kunnen ook zangers en sessiemuzikanten zich erop beroepen. De regel geldt niet wanneer je werkgever (artikel 7) of een rechtspersoon (artikel 8) volgens de wet de maker van het werk is, en niet voor je overeenkomst met Buma/Stemra of een andere beheersorganisatie.

Opbrengst, investering en de nieuwe eigenaar van de rechten

De wet noemt geen percentage. De rechter weegt de opbrengst tegen de vergoeding en telt de investering en het risico van het label mee. Houd daarbij de rechten uit elkaar: wat leverde je als componist, wat eventueel als uitvoerende, en wat bracht elk recht op. Ontstond de onevenredigheid pas nadat het label of de uitgever de rechten had doorverkocht of in licentie gegeven, dan kun je de nieuwe rechthebbende rechtstreeks aanspreken, voor zover de opbrengst daar terechtkomt. Afstand doen van deze regel kan niet, en een buitenlandse rechtskeuze neemt hem niet weg wanneer de exploitatie overwegend in Nederland plaatsvindt.

Cijfers opvragen en de geschillencommissie

De onderbouwing begint met de jaarlijkse exploitatiecijfers die je wederpartij volgens artikel 25ca moet geven. Wie niet meteen naar de rechter wil, kan terecht bij de Geschillencommissie Auteurscontractenrecht. De muziekuitgevers van de NMUV en de platenmaatschappijen van NVPI Muziek zijn daar collectief bij aangesloten. De commissie bemiddelt eerst en doet alleen uitspraak als beide partijen daarmee instemmen. Die uitspraak is bindend, tenzij een partij het geschil binnen drie maanden na verzending ervan bij de rechter aanhangig maakt. Bij anoniem of door een stichting of vereniging ingediende geschillen is de uitspraak niet bindend.

Meer lezen

Een sample uit een bestaande opname clearen in 2026: de master (artikel 6 WNR en het Pelham-arrest), de compositie (artikel 13 Auteurswet) en wat pastiche sinds Pelham II dekt

Een producer bouwt een nieuwe track rond twee maten uit een oude soulplaat: een drumbreak, een paar akkoorden en een korte zanglijn. Het label wil over zes weken uitbrengen en vraagt of de sample gecleard is. In dat ene fragment zitten drie soorten rechten, die bij verschillende partijen kunnen liggen: de master, de uitvoering van de muzikanten en de compositie. Sinds april 2026 is er bovendien een nieuw arrest van het Europese Hof over pastiche, de uitzondering waarmee je soms zonder toestemming mag lenen.

Master, uitvoering en compositie

De eigenaar van de opname, vaak het label, beslist volgens artikel 6 WNR over elke reproductie van die opname. Zangers en muzikanten hebben een eigen recht op hun uitvoering (artikel 2 WNR), dat meestal via het artiestencontract bij het label ligt. De compositie hoort bij de componist en vaak bij zijn uitgever; de werkelijke rechtenketen bepaalt wie toestemming geeft. Een standaard drumritme is zelden beschermd, een herkenbare melodische hook of regel tekst vaak wel.

Pelham I en Pelham II

In 2019 oordeelde het Hof van Justitie in de zaak over een loop van twee seconden uit "Metall auf Metall" van Kraftwerk dat zelfs een zeer kort geluidsfragment toestemming van de producent van de opname vraagt, tenzij het onherkenbaar is bewerkt. Op 14 april 2026 omschreef het Hof in Pelham II wanneer een sample een pastiche kan zijn: de nieuwe track roept het origineel op, verschilt er duidelijk van en gaat er een herkenbare artistieke dialoog mee aan, zoals een eerbetoon of een stijlnabootsing. Een loop die alleen goed klinkt onder een nieuwe beat, voldoet daar meestal niet aan. Valt een track wel onder pastiche, dan is geen toestemming nodig; laat dat vóór de release beoordelen, want een label of distributeur kan contractueel alsnog clearance verlangen.

Wat in de sample-licentie hoort

Vaak regel je de toestemming voor master en compositie afzonderlijk, en controleer je of ook de uitvoerende kunstenaars gedekt zijn. Een goede sample-licentie legt vast wie de rechthebbende nu is, welk fragment je precies gebruikt, een buy-out of royalty voor de master, het aandeel in de compositie vóór de registratie bij BumaStemra, gebied en exploitatievormen, garantie en vrijwaring, en de credits. Daarnaast spelen interpolatie, samplepacks, geleasde beats en de garantie in je eigen platencontract mee.

Meer lezen

Je muziekuitgever doet niets met je song: het uitgeefcontract opzeggen met artikel 25e Auteurswet, eerst met een schriftelijke termijn

Een veelvoorkomend geval: een songwriter tekent een uitgeefcontract, draagt het auteursrecht op haar liedjes over en hoort daarna jaren niets. De liedjes staan geregistreerd, maar geen artiest neemt ze op, er komt geen synclicentie en er is geen subuitgever in het buitenland. De afrekeningen tonen alleen de uitvoeringsgelden van haar eigen optredens. De Auteurswet geeft haar dan een eigen instrument om de liedjes terug te krijgen: de opzegging wegens onvoldoende exploitatie van artikel 25e.

Wat artikel 25e Auteurswet regelt

De maker kan het contract geheel of gedeeltelijk opzeggen als de uitgever het werk niet binnen een redelijke termijn in voldoende mate exploiteert, of na een actieve start stilvalt. Gedeeltelijk opzeggen kan ook: alleen bepaalde liedjes, of alleen de exclusiviteit. Bij een overgedragen auteursrecht moet de maker dan wel vastleggen welke rechten terugkomen. De opzegging is niet mogelijk als de stilte aan de maker zelf te wijten is. Van de regel kan in het contract geen afstand worden gedaan (artikel 25h). Hij geldt ook bij een buitenlandse rechtskeuze als de exploitatie vooral in Nederland plaatsvindt.

Eerst een schriftelijke termijn, dan de opzegging

Opzeggen kan pas nadat de songwriter de uitgever schriftelijk een redelijke termijn heeft gegund om de liedjes alsnog te exploiteren. De wet noemt geen vaste termijn; voor muziek ligt een termijn van enkele maanden voor de hand. In dezelfde brief kan ze een schriftelijke opgave van de exploitatie vragen, die de uitgever vóór het einde van de termijn moet geven. De jaarlijkse cijfers van artikel 25ca leveren meestal het eerste bewijs. Exploiteert de uitgever binnen die termijn nog steeds niet voldoende, dan volgt de opzegging met een schriftelijke verklaring. De rechter kan het contract ook beëindigen.

Co-writers, een verkochte catalogus en BumaStemra

Bij een song met meerdere schrijvers is meestal de instemming van de co-writers nodig. Heeft de uitgever de catalogus verkocht, dan kan de songwriter de opzegging ook tegenover de koper inroepen, mits ze die snel schriftelijk informeert. Daarna moeten de betrokken rechten worden teruggeleverd en moet de registratie bij BumaStemra worden aangepast, zodat het uitgeversaandeel niet naar de oude uitgever blijft gaan.

Meer lezen

Een bandlid stapt op met de bandnaam: wat het Benelux-merk geeft (artikel 2.2 BVIE), wat een oudere handelsnaam en kwade trouw daartegen inbrengen en wat in het bandcontract hoort

Stel: een gitarist verlaat na zes jaar zijn band en treedt een maand later met nieuwe muzikanten op onder de oude naam. De drie anderen ontdekken dat hij die naam al eerder op eigen naam bij het BOIP heeft ingeschreven. Wie mag er nu verder als de band? Dat hangt af van het merkregister, van de manier waarop de band zich zakelijk heeft georganiseerd en van wat er in het bandcontract staat.

Wat het merkregister bij het BOIP geeft

In de Benelux ontstaat het merkrecht door inschrijving (artikel 2.2 BVIE). Een band die jaren onder een naam speelt zonder die in te schrijven, heeft op die naam geen merkrecht. Het bandlid dat de naam als Benelux-merk op eigen naam inschrijft, krijgt daarmee een sterke uitgangspositie, maar geen eindoordeel. Een oudere handelsnaam van de band kan ook tegenover een jonger merk gewicht hebben (artikel 2.23 lid 2 BVIE). Een merk dat te kwader trouw is aangevraagd, kan nietig worden verklaard (artikel 2.2bis lid 2 BVIE), bij de rechter of in een procedure bij het BOIP zelf. Groepsapps, facturen op naam van de band en een gedeelde rekening kunnen de gezamenlijke aanspraak en de omstandigheden van het depot helpen onderbouwen.

Hoe de maatschap en het bandcontract meetellen

Een band die samen optreedt en de gages deelt, is juridisch al snel een maatschap of vof. Opzegging door één lid ontbindt die samenwerking in beginsel (artikel 7A:1683 BW), en de bandnaam valt dan in de verdeling. De wet regelt voortzetting alleen na overlijden van een vennoot (artikel 7A:1688 BW). Wil de band vooraf vastleggen dat de achterblijvers mogen doorgaan, dan hoort er een voortzettingsbeding in het bandcontract. De Handelsnaamwet verbiedt daarnaast een naam die verwarring wekt met de oudere naam van een ander.

De liedjes en Sena-vergoedingen blijven verdeeld

Een split verandert op zichzelf niets aan ieders songaandeel of aan de aanspraak op de Sena-vergoeding voor opnames waarop een muzikant te horen is; uitbetaling vraagt wel een juiste registratie. Het artikel sluit af met zes afspraken over naam, voortzetting, uitkoop, verwijzend gebruik, accounts en lopende boekingen die in elk bandcontract thuishoren.

Meer lezen

Een soundalike maken voor een reclame: wanneer de nagemaakte track inbreuk maakt op de compositie (artikel 13 Auteurswet), waarom de master vrij blijft en wie de vrijwaring draagt

Een reclamebureau stuurt een producer een bekende hit als voorbeeld en vraagt om een track die "precies zo voelt", omdat de licentie op het origineel te duur is. Zo'n soundalike raakt drie lagen: de opname van het origineel, de compositie en de stem. Elke laag kent een eigen regel, en daar hangt van af wie straks een claim krijgt.

Waarom de master van het origineel vrij blijft

Het naburig recht van label en uitvoerende kunstenaars (artikel 2 en 6 Wet op de naburige rechten) beschermt de bestaande opname. Een sessieband die alles opnieuw inspeelt, maakt een nieuw fonogram, en het label van het origineel heeft daar geen zeggenschap over. Wie wel geluid uit het origineel overneemt, zit op ander terrein: volgens het Hof van Justitie in de zaak Pelham (2019) is ook een heel kort fragment uit een fonogram een reproductie, tenzij het onherkenbaar is gemaakt. Een herkenbaar sample vraagt dus in beginsel toestemming van het label, behalve als een wettelijke uitzondering zoals pastiche van toepassing is.

Waar de compositie en de stem de grens trekken

Artikel 13 Auteurswet rekent elke nabootsing in gewijzigde vorm die geen nieuw, oorspronkelijk werk is tot de verveelvoudiging. Een track die de melodie, hook of riff van een hit volgt, heeft dus toestemming van de uitgever nodig. Een genre, een tempo of een gangbaar akkoordenschema blijft vrij. Een briefing met het origineel als bijlage bewijst dat de maker het origineel kende; samen met overeenstemming in beschermde elementen levert dat sterk bewijs van ontlening op. Een pastiche in de zin van het Pelham-arrest van april 2026 vraagt een merkbaar verschil en een herkenbare dialoog met het origineel, en daar is een soundalike zelden op gebouwd. Voor de stem bestaat in Nederland geen apart recht, maar een herkenbare imitatie in een commercial kan onrechtmatig zijn onder artikel 6:162 BW. In de Verenigde Staten verloor Ford in 1988 een zaak van Bette Midler, terwijl het de licentie op het nummer wel had.

Wat de componist in de opdracht vastlegt

Bureaus vragen vaak een garantie van originaliteit en een volledige vrijwaring, terwijl zij zelf het origineel kiezen. In het artikel staan zes afspraken die het risico eerlijker verdelen: van de vastgelegde referentietrack en een maximum op de vrijwaring tot een musicologische check vóór uitzending en het bewaren van sessiebestanden.

Meer lezen

Kwartaalbrief najaar 2026: catalogusverkoop, AI-stemklonen in covers en je naam in de credits

Op 6 oktober 2026 ging de kwartaalbrief van najaar 2026 naar de lezers van AIRecht, MuziekenRecht, MusicaJuridica en Juridisch Advies voor Bedrijven. Hier staat hij in zijn geheel, met eerst wat MuziekenRecht dit kwartaal schreef en daarna de drie andere praktijken. Per stuk in drie regels: voor wie, wat en waarom.

Wat verandert er dit najaar voor jou en je bedrijf? Sinds 15 augustus geldt de Cyberbeveiligingswet, en veel mkb-bedrijven merken die via de contracten van hun klanten. Uiterlijk 9 december moeten de lidstaten de nieuwe productaansprakelijkheidsrichtlijn omzetten, en die rekent software uitdrukkelijk tot producten. En wie muziek maakt, leest over AI-stemmen in covers, credits, splitsheets en wat er met je masters gebeurt als een label omvalt.

MuziekenRecht — muziekrecht

De catalogus verhuist: waar blijft de royaltyafrekening?

  • Voor wie: artiesten en producers met royalty's uit een verkochte catalogus
  • Wat: na een catalogusverkoop verhuist de afrekening vaak later dan de masters
  • Waarom: vraag vóór je volgende statement wie betaalt en welk recoupmentsaldo doorloopt

Een cover met een AI-stemkloon van de originele artiest in 2026: wat Spotify, YouTube en Deezer ermee doen en welke rechten de artiest in Nederland heeft

  • Voor wie: iedereen die covers maakt of uitbrengt, en artiesten van wie de stem wordt nagebootst
  • Wat: Spotify vraagt toestemming voor stemnabootsing en YouTube behandelt privacyklachten; Deezer labelt volledig AI-gegenereerde muziek
  • Waarom: zonder toestemming van de artiest kan je track offline worden gehaald

Je naam in de credits van een song: wat artikel 25 Auteurswet en artikel 5 WNR geven, en wat een ghostwriter kan wegtekenen

  • Voor wie: songwriters, tekstschrijvers en sessiemuzikanten
  • Wat: ook na overdracht van je rechten houd je in beginsel recht op naamsvermelding
  • Waarom: je credit is je visitekaartje; controleer het vóór en op de releasedag

De volgende kwartaalbrief verschijnt in januari. Tussendoor lees je alles op de sites zelf, en een contract laten screenen kan altijd: €119 voor 1-5 pagina's.

Meer lezen

Je naam in de credits van een song: wat artikel 25 Auteurswet en artikel 5 WNR geven, en wat een ghostwriter kan wegtekenen

Een tekstschrijver ziet op de releasedag haar tekst terug in de nieuwe single van een artiest, terwijl bij de credits alleen de naam van de artiest staat. Ze heeft haar rechten aan een uitgever overgedragen. Haar naam heeft ze daarmee niet weggegeven: daarover gaan artikel 25 van de Auteurswet en, voor de muzikanten op de opname, artikel 5 van de Wet op de naburige rechten.

Wat een songwriter houdt na overdracht

Artikel 25 lid 1 Auteurswet geeft de maker, ook na overdracht van het auteursrecht, het recht zich te verzetten tegen openbaarmaking zonder zijn naam, tegen openbaarmaking onder de naam van een ander, tegen wijzigingen en tegen aantasting van zijn eer of naam. Voor naamsvermelding geldt een redelijkheidstoets: de radio hoeft niet bij elk nummer de schrijvers te noemen, een creditsveld op een streamingdienst of een hoes is een ander verhaal. Na het overlijden van de maker gaan deze rechten over op wie hij bij testament aanwijst, en anders op zijn nabestaanden.

Wat je kunt wegtekenen, en wat niet

Artikel 25 lid 3 laat volledige afstand toe van het recht om genoemd te worden. Van de andere rechten kan de maker alleen afstand doen voor wijzigingen in het werk of de titel. Het verzet tegen openbaarmaking onder een andere naam valt daarbuiten. Voor ghostwriting betekent dat: een song zonder schrijversnaam (na afstand) of onder een zelfgekozen pseudoniem (de afgesproken aanduiding als maker) past binnen de wet, een artiest die zich als enige schrijver laat vermelden staat op minder vaste grond dan het contract suggereert. Royalty's lopen via de werkaanmelding bij Buma/Stemra en het publishingcontract, een eigen spoor naast de credit.

Sessiemuzikanten en producers

Uitvoerende kunstenaars hebben in artikel 5 WNR vergelijkbare rechten, met dezelfde redelijkheidstoets bij een ontbrekende naam en bij wijzigingen, maar zij kunnen van naamsvermelding en van verzet tegen wijzigingen schriftelijk afstand doen. Die afstand staat vaak in het sessiecontract naast de buy-out. Alleen het verzet tegen aantasting van eer of naam blijft altijd bij de muzikant. Een producer heeft alleen een wettelijk recht op naamsvermelding als hij heeft meegeschreven of zelf speelt; anders hangt zijn credit af van het producercontract. Het artikel sluit af met vijf punten over credits die in elk publishing-, sessie- of producercontract thuishoren.

Meer lezen

Een DJ-mix online zetten in 2026: welke rechten per track meespelen, wat Mixcloud, YouTube en Twitch al regelen en waarom de clubset onder artikel 7 WNR valt

Een DJ draait op zaterdag een set in een club, neemt hem op en zet hem op zondag online. Op Mixcloud blijft de mix staan, op YouTube komen binnen een dag de eerste claims, terwijl dezelfde tracks in de club zonder problemen klonken. Dat verschil volgt uit de Nederlandse wet en uit de licenties die elk platform wel of niet heeft afgesloten.

In de club: Buma-licentie en Sena-vergoeding

Voor de composities neemt de club een licentie bij Buma. Voor de opnames geldt artikel 7 van de Wet op de naburige rechten: een fonogram dat voor commerciële doeleinden is uitgebracht, mag openbaar worden gemaakt zonder toestemming van label en muzikanten, zolang de gebruiker een billijke vergoeding aan Sena betaalt. Voor ongereleasede promo's en dubplates gelden de voorwaarden van de afzender.

Online: rechten per track, deels geregeld door het platform

Een opgenomen mix die op aanvraag te beluisteren is, valt buiten artikel 7 WNR. Reproductie en online beschikbaarstelling vallen onder het verbodsrecht van de fonogrammenproducent en de uitvoerenden (artikel 6 en 2 WNR) en van de makers (artikel 12 en 13 Auteurswet). Die rechten moeten geregeld zijn, maar niet altijd door de DJ zelf. Mixcloud heeft licenties die ook de opnames dekken, binnen uploadregels: maximaal drie tracks per album en vier per artiest in een show. Twitch heeft een DJ-programma voor livestreams, zonder terugkijkversies. Op YouTube beslissen rechthebbenden via Content ID per match of een video wordt geblokkeerd of gemonetiseerd; dat is geen toestemmingsregeling. En wie een mix commercieel inzet, valt bij BumaStemra al snel buiten de dekking voor particulier gebruik.

Edits, promo's en de opname in je optreedcontract

Een eigen edit of mashup is een bewerking waarvoor artikel 13 Auteurswet toestemming van maker en uitgever vraagt. Promo's uit een promopool mag je meestal in sets draaien, niet zonder meer online verspreiden. En als een club of festival je set opneemt voor een stream of aftermovie, hoort in het optreedcontract te staan wie opneemt, wie de licenties regelt, wie producent van de opname is en of online gebruik in de gage zit.

Meer lezen

Een beat leasen of exclusief kopen in 2026: wat de lease dekt, waarom exclusiviteit schriftelijk moet (artikel 2 lid 3 Auteurswet) en welk Buma/Stemra-aandeel de producer krijgt

Op beatplatforms staat naast elke instrumental een rij knoppen: een goedkope lease, een duurdere lease met losse sporen, en een exclusieve aankoop. Wie op de goedkoopste knop drukt, sluit een contract. Daarin staat hoeveel streams je mag halen, of je de beat op YouTube mag zetten, welk deel van de auteursrechtvergoedingen naar de producer gaat en of die producer de beat later nog aan anderen verkoopt.

Wat een beatlease juridisch is

Een beat heeft twee lagen. De muziek is, als ze oorspronkelijk genoeg is, een werk waarop de producer auteursrecht heeft; het audiobestand is een fonogram waarop de producer als eerste vervaardiger een naburig recht heeft (artikel 6 Wet op de naburige rechten). Een lease is een niet-exclusieve licentie op beide lagen. Daarvoor geldt geen vormvereiste, dus een aangeklikte licentie bindt je. Ga je boven het afgesproken plafond aan streams of weergaven, dan hangt het van de clausule af wat er gebeurt: bijkopen tegen een vaste prijs, of gebruik buiten de licentie, en dat laatste kan naast contractbreuk ook inbreuk opleveren.

Waarom exclusief kopen een schriftelijk contract vraagt

Voor een exclusieve licentie of een overdracht eist artikel 2 lid 3 Auteurswet een schriftelijke overeenkomst. Verleent de maker die exclusiviteit, dan omvat ze alleen wat uitdrukkelijk is opgeschreven of noodzakelijk uit de aard van de overeenkomst volgt. Een overdracht vraagt daarnaast een akte van levering. Een elektronische overeenkomst kan aan de eis voldoen, maar een betaalbevestiging met alleen het woord ‘exclusive’ zegt weinig over wat er is verleend. Let ook op leases die al eerder zijn verkocht: de meeste voorwaarden laten die doorlopen, zodat je exclusieve beat al op andere nummers kan staan.

Het aandeel van de producer bij Buma/Stemra en de master

Zet je tekst en melodie op de beat, dan ontstaat een nieuw nummer met meerdere makers. De verdeling die je bij Buma/Stemra aanmeldt, moet kloppen met wat de licentie of een aparte afspraak zegt, anders volgt later een geschil over uitkeringen. Wie de master van het nieuwe nummer bezit, de artiest of het label, hangt af van de feiten en de afspraken. In elk geval zit de opname van de producer erin, en die mag alleen worden gebruikt binnen de lease. In het artikel bespreken we ook Content ID-claims, samples in de beat, de vrijwaring die je van de producer wilt en een checklist van vijf punten om te controleren voordat je betaalt.

Meer lezen